လြင့္ေမ်ာသူ... အပိုင္း ( ၅ )
(rainmaker)
Posted on Jul 01 09 - 12:48 AM | Hits : 429
Posted by rainmaker
ပန္းခ်ီကားကိစၥက ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ပ်ာက္ျဖစ္သြားပါျပီ… (၀ယ္ခ်င္သူကိုေတာ့ မေတြ႔လုိက္ရ ဆရာ မေရာင္းဘူးဟု ျပန္အေၾကာင္းၾကားလိုက္တယ္လို႔ေတာ့ ၾကားလိုက္မိတယ္ )… ပန္းခ်ီဆရာတစ္ခ်ဳိရဲ႕ ပညာရွင္ အဆင့္ ေ၀ဖန္မႈေတြေအာက္ ထိုကားေလးက မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ႏိုင္ခဲသည္အထိ ေကာင္းခဲ့တယ္… အားလံုးကေတာ့ ယူဆၾကသည္… ကၽြန္ေတာ့္ masterpiece ေပါ့ … ကၽြန္ေတာ့္ တစ္သက္တာ ဒါမ်ိဳးကား ထပ္ေရးဖုိ႔ဆိုတာ ခက္ေတာ့မယ္ဆိုတာ မွန္းလု႔ိရေနပါျပီ.. ဒါေၾကာင့္ မေရာင္းမိလိုက္တဲ့ အတြက္ေနာင္တ မရမိ… ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတြက္ ေတြးမိတိုင္းပီတိ ျဖစ္ရတဲ့ကားေလဟာ.. ျမင္တာထက္ ေဆးစံုတယ္.. ျမင္တာထက္ တန္ဖုိးရွိတယ္ … ထင္တာထက္ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ေသြးသားေတြပါေနခဲ့တယ္….
အခုဆို ဆရာအိမ္မွာေနလာခဲ့တာ ၁ လေက်ာ္ေနျပီ… အခုဆို ကၽြန္ေတာ္က ဆရာ့ တပည့္အသစ္ေတြကို သင္ရသည္… တပည့္မေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတဲ့ေန႔ကို သတိရမိတယ္.. သူက ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အသက္ အတူတူေလာက္ပါပဲ… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္ ေရြေရာင္ေန႔ရက္မ်ားဆိုတဲ႕ ပန္းခ်ီကားကို လက္ညိုးထိုးျပီး… ဒါမ်ိဳးဆြဲတတ္ဖုိ႔ ဘယ္ေလာက္ၾကာမလဲဟင္လို႔ ေမးလိုက္တဲ့ေန႕က ကၽြန္ေတာ္ အံ့အားသင့္သြားသည္…
“အဲဒီ ပန္းခ်ီဆရာ ကတစ္မ်ိဳးပဲသိလား ၀ယ္မယ္လို႔ၾကိဳက္ေစ်းေပးေတာ့ မေရာင္းဘူး”
ျပစ္တင္သံေလးႏွင့္ သူေျပာလိုက္တဲ့ခဏ ကၽြန္ေတာ့္ မ်က္လံုးလဲ ပန္းခ်ီကားထဲေရာက္သြားခဲ့တယ္…. ပန္းခ်ီဆရာေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္လက္မွတ္မထိုးမိလိုက္… ဒါေၾကာင့္ဘယ္သူလဲ ခန္႔မွန္းရခက္မည့္ ပန္းခ်ီကားတစ္ကားပါပဲ… စတိုင္ကို ၾကည့္ျပန္လ်ွင္လဲ ကၽြန္ေတာ္ မွာ တစ္ကားပဲရွိေသးတာမို႔..ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္… ဆရာကိုလဲ သူမေမးရဲဘူး ထင္တယ္… ဒါေၾကာင့္ ဆရာလက္ေထာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေမးေနျခင္းလား…. ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လိုေျဖရမလဲ..
“၀ယ္မယ္ေျပာမွပဲ ေရာင္းရန္မဟုတ္ပါလို႔ စာကပ္ေတာ့တယ္”
“ညီမက ဒီကားကို ဘာလို႔ၾကိဳက္တာလဲ”
ကၽြန္ေတာ္ အရဲစြန္႔ျပီးေမးမိလိုက္ျပီ… သူေ၀ဖန္မႈကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခံႏိုင္ရေတာ့မွာေပါ့.. ပညာရွင္မဟုတ္ေပမယ့္.. အျပင္လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေ၀ဖန္မႈကိုလဲ ၾကားခ်င္မိသည္… အထူးသျဖင့္ ဒီေကာင္မေလးရဲ႕ ေ၀ဖန္သံေပါ့… သူက ဒီကားကိုၾကိဳက္သည္ဟု ေျပာေနတဲ့သူ.. ဒါေၾကာင့္ သူ႕ခံစားခ်က္ၾကားခ်င္မိသည္…
“မသိဘူး… ဒါေပမယ့္.. ဒီကားေလးၾကည့္လုိက္ရင္ ရင္ထဲမွာ တစ္မ်ိဳးပဲ… မေျပာျပတတ္ဘူး.. ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ အဲ့သလိုခံစားရတယ္”
ကၽြန္ေတာ္ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္.. ကၽြန္ေတာ့္ကားေလးကို ခံစားေပးမယ့္လူလို႔ ျမင္လာမိသည္… ကၽြန္ေတာ္ ထိုေန႔က စျပီး အဲ့ဒီေကာင္မေလးကို သတိထားမိသည္… ေရြရည္တဲ့.. နာမည္နဲ႕ ဆင္လို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကားေလးကို သူၾကိဳက္တာျဖစ္ႏိုင္သည္… ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့.. ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ရလို႔ ၀မ္းသာမိသည္…
အဲ့ဒီညက သူေက်နပ္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေရြေရာင္ညေန ဆိုေသာ ပန္းခ်ီကားကို ဆြဲျဖစ္တယ္… ၁ ပတ္ေလာက္အၾကာမွာေတာ့ အဲ့ဒီကားေလးကုိ ဆရာခြင့္ျပဳခ်က္ႏွင့္ တစ္ေနရာတင္လိုက္သည္… ေရြရည္ ျမင္လွ်င္ ဘယ္လိုေျပာမလဲ သိခ်င္မိတယ္…. ေရြရည္ ၀ယ္မလား… ၀ယ္မယ္ဆိုလွ်င္ အလကား ေပးမိလိမ့္မည္ ထင္သည္… ေရြေရာင္ေန႔ရက္မ်ားကို ဆြဲတာလဲ ကၽြန္ေတာ္ပါလု႔ိ ၀င္ခံမိလိမ့္မည္… ထိုေန႕ ေရြရည္ အဲ့ဒီ ေရြေရာင္ ညေနကို ၾကည့္ေနသည္… ခဏအၾကာမွာေတာ့ …
“အဲ့ဒီ ပန္းခ်ီဆရာ ဘယ္တုန္းကေပးသြားတာလဲဟင္”
သူက ပန္းခ်ီဆရာကိုသိခ်င္ပံုေပၚသည္…
“သူက နယ္ကေလ… တစ္ခါတစ္ခါလာရင္ တစ္ကားေလာက္ေပးတတ္တယ္.. ညီမေရာ ဒီကားကုိ ဘယ္လိုသေဘာရလဲ”
“ေရြေရာင္ေန႔ရက္မ်ားလိုပဲ လွပါတယ္.. ”
ပညာရွင္မဟုတ္ေသာ သူမ မွတ္ခ်က္နဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ္ ၀မ္းသားမိတယ္….သူ႔အတြက္ရည္ရြယ္ျပီး ဆြဲခဲ့တာမလား… သူၾကိဳက္ဖု႔ိအေရးၾကီးတယ္…. သူလိုခ်င္တယ္ ၀ယ္မယ္လု႔ိ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းပါက ဖြင့္ေျပာလွ်င္ လက္ေဆာင္အျဖစ္ေပးလိုက္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ျပင္ေနမိတယ္…. သုိ႔ေသာ္
“ဒါေပမယ့္ ေရြေရာင္ ေန႔ရက္မ်ား ဆိုတာကိုပဲ ညီမက ၾကိဳက္တယ္”
“ဒီကားက ဘာျဖစ္လုိ႔လဲ”
“မသိဘူး.. ခံစားလို႔မရဘူး…..”
“ေအကြ.. ဒီကားက ခံစားခ်က္ေပ်ာက္ေနတယ္”
ဆရာ မွတ္ခ်က္တစ္ခုကို ျဖတ္သြားရင္း ေပးသြားသည္… ကၽြန္ေတာ္လဲ ပန္းခ်ီကားေလးကို ျပန္ၾကည့္မိသည္.. ဟုတ္ပါရဲ႕.. ခံစားခ်က္ေတြ ဘယ္ေရာက္သြားလဲ….အဲ့ဒီညေနက စလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကားေပါင္းမ်ားစြာ စေရးေတာ့သည္.. ေရြေရာင္ေန႔ရက္မ်ားကိုပဲ ၁၀ ပံုေက်ာ္ခဲ့ေပမယ့္ .. အကုန္လံုး မမွီနိုင္တဲ့အဆံုး ေခ်ာင္ထုိးျပစ္လိုက္သည္…. ေရြေရာင္ေန႔ရက္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္လုိဆြဲခဲ့သလဲ… အဲ့ဒီညကို ကၽြန္ေတာ္ တစ္ေခါက္ျပန္ခံစားၾကည့္လိုက္တယ္…. ဒါေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ရင္ဘက္နံရံကို လာေခါက္သြား ျပန္ျပီ… “ခ်စ္သူ” ….. ဟုတ္တယ္ ခ်စ္သူ…. ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ခံစားခ်က္အစေရာက္လာေပမယ့္ ဆက္ခံစားလို႔မရ… ေရြရည့္ မ်က္ႏွာ က ခဏခဏ ၀င္လာတတ္သည္…. ခ်စ္သူ… ကၽြန္ေတာ္ ေရရႊတ္ေနမိတယ္ …. ေရြရည္….ဟုတ္တယ္ ေရြရည္… ကၽြန္ေတာ္ ေရရြတ္မႈကို အဆံုးမသတ္ ႏုိင္ေတာ့ …. ကၽြန္ေတာ္ ႏွလံုးသား တစ္ခုလံုး သူမ မေထာင္ထားတဲ့ သူမ မျဖန္က်က္ထားတဲ့ ေက်ာ့ကြင္းေပါင္းမ်ားစြာ မွာ က်ဆံုးေနပါျပီ….
ဆက္ရန္ရွိေသးသည္.... ေမွ်ာ္....